حبيش بن ابراهيم تفليسى

پيشگفتار و مقدمه 29

وجوه قرآن ( فارسى )

13 - به كار بردن « آنچ » و « آنك » بدون هاء بيان حركت ما قبل ، موارد فوق به صورت « آنچه » و « آنكه » تغيير داده شده . توضيح آنكه در پهلوى « آن‌چى » و « آن‌كى » با ياء مجهول بوده و سپس ياء حذف شد و به صورت « آنچ » و « آنك » درآمده و بعدا براى اينكه چ و ك ساكن تلفظ نشود « ها » افزوده شده كه مبيّن حركت ما قبل باشد . 14 - به كار بردن « هكذى » بجاى « هكذا » ص 286 س 9 و ص 245 س 5 . در سياق عربى اين كلمه در فارسى به صورت فوق ديده شده است منوچهرى دامغانى گويد : از حكيمان خراسان كوشهيد و رودكى * بوشكور بلخى و بوالفتح بستى هكذى « 1 » 15 - در موارد اضافهء كلمات مختوم بهاء غير ملفوظ ياء كوچك منقوط ميان مضاف و مضاف اليه آورده ولى در چاپ مطابق معمول آن به صورت همزه بالاى ها آورده شد مانند آموزندهء اين كتاب ص 2 س 15 ، چشمهء دوزخ ص 210 س 18 . در مواردى كه كلمات مختوم بها غير ملفوظ متّصل به ياء وحدت مىشود نيز همين ياء كوچك منقوط ديده مىشود ولى در چاپ مطابق معمول به صورت « اى » آورده شد مانند : پاره‌اى از چيزى ص 222 س 8 ، چشمه‌اى كه آفتاب بدان فرو شود ص 211 س 1 .

--> ( 1 ) - ديوان منوچهرى دامغانى ، ص 113